Ta i bruk ungdommen!

Av Jørn Stenehjem, Publisert måndag 17. august 2015

I desse dagar er det mange nyhendesaker om mangel på læreplassar for ungdom. Dette gjeld både i fylket vårt og landet elles. I Sogn og Fjordane har vi dessutan utfordringar med at for få unge vel å etablere seg her i fylket. Derfor er det å kunne tilby arbeidserfaring viktig.

Fylkesmannen i Sogn og Fjordane har i mange år teke inn lærlingar innan IKT-faget. Å ta inn ein ungdom krev litt av oss, men samstundes gir det mykje tilbake. Ungdomane kjem inn i organisasjonen med nye idear, eit anna brukarperspektiv og er som regel eit friskt pust både fagleg og sosialt.  Dette har vi gode erfaringar med. Vegen vidare etter læretida hjå oss har vore ulik frå person til person. Fleire har studert vidare, nokre har fått jobb lokalt og andre har freista tilværet med jobb i storbyen. Felles for alle er at dei etter å ha gjennomført læretida hjå oss, reiser ut i verda og kan vere med på å bygge eit positivt omdømme av ein arbeidsplass som har meir spennande arbeidsoppgåver enn det mange trur. Dette er viktig for oss når vi seinare skal rekruttere fagfolk innafor IKT.

Ein IKT-student sit framfor dei to skjermane og jobbar.

Foto Magne-Bjarte Hatlem, Fylkesmannen i Sogn og Fjordane

Sommarjobbtilbodet DifiCamp i Leikanger har fått mykje merksemd og er eit døme på at det å satse på litt eldre ungdom kan vere ei god investering med tanke på omdømmebygging og rekruttering.

Hjå Fylkesmannen har to IKT-studentar nett avslutta sommarjobben sin. Vi gjekk mange rundar med oss sjølve før vi engasjerte ungdomane. Vi frykta at det ville ta mykje kapasitet hjå eigne tilsette. Vi var bekymra for ungdommane sitt kompetansenivå, og vi frykta at ferieavvikling ville gjere at studentane fekk for dårleg oppfølging. All frykt var ugrunna! Studentane våre var begge sogningar, men kjente ikkje kvarande frå før. Begge hadde ein bachelorgrad innan IT og er i gang med master-studium. Studentane fekk eit eige prosjekt å jobbe med. Dei måtte samarbeide om prosjektet og sjølve fordele oppgåvene. Ungdomane har levert langt over det vi hadde forventa. Fylkesmannen sit igjen med mange positive erfaringar:

  • Ungdomane har utvikla seg sjølve,  men og bidrege til auka kompetanse hjå våre eigne fagfolk
  • Ungdomane har utvikla ei IT-løysing som skal vidareutviklast av fagfolka våre i samarbeid med Kulturdepartementet.
  • Ungdomane er blitt kjende med interessante IT-arbeidsplassar i sitt heimeområde
  • Ungdomane reiser tilbake til studiemiljøet og er forhåpentlegvis med på å bygge eit godt omdømme av Fylkesmannen og IT-miljøet i Sogn
  • Vi har lært at dette er noko vi skal gjere meir av

Oppmodinga herifrå er klar : Ta i bruk ungdomen!

Bioøkonomi – ikkje berre eit nytt moteord

Av Christian Rekkedal, Publisert tysdag 23. juni 2015

Bioøkonomi har dukka opp som eit moteord innan forsking, næringsutvikling og politikk. Det handlar om berekraftig produksjon basert på fornybare biologiske ressursar, det som veks i vatn, jord og skog – naturleg eller i styrte prosessar. Berekraftig utvikling har trippel botnlinje: både økonomisk overskot, miljø- og klimavenleg produksjon, og positiv sosial utvikling. Hausten 2014 arrangerte Forskingsrådet og Innovasjon Noreg den første store bioøkonomikonferansen her i landet.

Vår vestlege økonomi var naturbasert fram til om lag 1900, deretter oljebasert, og no kjem bioøkonomien etter kvart som vi må fase ut fossil energi dei neste femti åra. Vi skal ikkje gå tilbake til livet før forbrenningsmotoren, men bruke moderne kunnskap og teknikk for å halde oppe vårt moderne samfunn og velstand. 

Det er mange problem som må løysast, men det gir også spennande og nye moglegheiter:

  • Korleis kan enzym industrielt omdanne cellulose og anna uetande biomasse til sukker?
  • Alt som kan lagast av olje, kan også lagast av trefiber, men korleis gjer vi det industrielt?
  • Korleis lage biogass frå biomasse på ein økonomisk forsvarleg måte?
  • Kan datastyrte robotar drive lette landbruksmaskiner på åker og eng?
  • Kan vi lage husdyrfôr av algar og fiskefôr frå trefiber – «sitkalaks»?
  • Arealplanlegging – korleis ta vare på dei produktive areala for produksjon av biomasse?
  • Korleis berekne miljøkostnad som ein del av det økonomiske reknestykket?

Her er mange dilemma. Vi treng fornybar energi for å redusere klimaendringane, men samstundes er prisen på energi forholdsvis låg. Det gir ikkje motivasjon for å utvikle og drifte nye energikjelder. Korleis skal vi då kunne kome skikkeleg i gang med dette grøne hamskiftet?

Ingen har dei endelege svara på desse spørsmåla, men det skjer heldigvis mykje nytenking, og stadig fleire aktørar marker seg . Regjeringa skal lage ein nasjonal bioøkonomistrategi i løpet av 2015. Innovasjon Noreg satsar tungt på Grøn vekst. Universitets- og forskingsmiljøa har kome godt på banen, særleg i miljøet på Ås med Norges miljø- og biovitenskaplege universitet NMBU og det nyoppretta Norsk institutt for bioøkonomi NIBIO.

Kva utfordringar og moglegheiter gir dette for oss her i fylket?

  • For tradisjonelt landbruk som må produsere mat og trefiber med ny kunnskap og teknologi?
  • For oppdrettsnæringa, ei suksesshistorie innan biologisk produksjon, men som må unngå lakselus, ureining og sjukdomar?
  • For dei store skog og utmarksområda som no er i ferd med å gro att?
  • Kan industrimiljøa med lang erfaring i storskala effektiv produksjon, finne nye og framtidsretta produkt innan bioøkonomien?
  • Kan reiselivsnæringa som hovudsakleg er basert på naturopplevingar, bli berekraftig både i teori og praksis?
  • Korleis kan ein ta prinsippa for bioøkonomi inn i planarbeidet?

 Bioøkonomi er ikkje berre eit moteord, det er ein realitet og ei utfordring som har kome for å bli.

Dialog som verdiskapar?

Av Svein Helge Steinsåker, Publisert tysdag 26. februar 2013

Dialog og samarbeid var hovudtema då prosjektet stat – næring Sogn og Fjordane tidlegare denne månaden samla deltakarar frå privat og offentleg sektor til plan- og byggjesakskonferanse i Førde. Føremålet med konferansen var mellom anna å betre rolleforståinga mellom offentlege og private planleggjarar og næringsaktørar. Dialog, erfaringsutveksling og nettverksbygging vart av deltakarane framheva som svært viktige tiltak for å sikre oversiktelege og effektive plan- og byggjesaksprosessar. Det var også mange som understreka behovet for langsiktig, overordna planlegging og at alle partar involverer seg tidleg i planprosessane.

Betre dialog og er også eit gjennomgåande tema i regjeringa sin Strategi for økt innovasjonseffekt av offentlige anskaffelser, som vart lagt fram sist veke. Offentleg sektor i Noreg handla i 2011 varer og tenester for nær 400 milliardar kroner, og auka samarbeid mellom innkjøpar, leverandør og brukar vil venteleg kunne gi meir effektiv ressursutnytting og betre tenestekvalitet.

Omgrepet ”leverandørutvikling” inneber at det offentlege i større grad enn tidlegare skal leggje til rette innkjøpsprosessane slik at leverandørmarknaden vert både utfordra og utvikla. Auka dialog mellom kunde og leverandør kan, i tillegg til å utvikle lokalt næringsliv, også gi innspel til å utforme sjølve konkurransegrunnlaget på nye måtar.

Offentlege verksemder skal til dømes kjenne til langsiktige utviklingstrekk innanfor sine ansvarsområde, og dei totale innkjøps- og brukskostnadene for eit produkt skal leggjast til grunn ved innkjøp. Dette ”livssyklusprinsippet” gjer det enklare å sjå innkjøp av varer og tenester i eit nytt lys, og kanskje er det slik at tenester og løysingar frå det lokale næringslivet er både billigast og best i det lange løp?

Informasjonstilgang er avgjerande for å sikre effektive innkjøpsprosessar, og elektroniske kanalar vert stadig viktigare. Korleis kan ein gjere regelverket lettare tilgjengeleg og enklare å bruke for både kunde og leverandør? Når kjem ”AnskaffelsesAPPen”, og kan den bli utvikla her i fylket?

Betre samspel mellom offentleg og privat sektor i innkjøpsprosessane er altså eit tiltak for å stimulere til næringsutvikling og betre offentlege tenester. Målet med meir marknadskontakt er mellom anna å gi innkjøparen betre oversikt over kva som finst i marknaden, og kva som eventuelt kan utviklast. Men for å lukkast må vi også engasjere leverandørane:

Korleis kan næringslivet i Sogn og Fjordane finne løysingar som svarer til behova innanfor offentleg sektor, og i kva grad kan lokale verksemder bidra til å definere utviklingsbehova også på nasjonalt nivå? Etterspør det offentlege konkrete løysingar når vi eigentleg bør skildre føremålet? Og har kunden alltid rett?

Betre samarbeid med næringslivet

Av Anne Karin Hamre, Publisert tysdag 19. juni 2012

Korleis kan vi få til eit betre samspel mellom den regionale staten og næringslivet? Kvar er det behov for betre dialog, samordning og effektivisering i kontakten mellom staten og næringslivet? Dette er spørsmål vi no set på dagsorden i eit stat-næringsliv-prosjekt. Vi er fleire statlege etatar som saman ønskjer å arbeide for at staten kan verte ein konkurransefordel for næringslivet i fylket. I første omgang har Innovasjon Norge, Skatt vest, Høgskulen, NAV og Fylkesmannen vorte samde om å etablere eit samarbeidsprosjekt og setje av midlar til ei felles prosjektleiarstilling som skal jobbe med dette. Leiarane for desse verksemdene vert saman med NHO og LO styringsgruppe for prosjektet, og har sitt første møte 27. juni. Etter kvart reknar vi med at fleire statsetatar melder seg på prosjektet.

Om lag 40 ulike statlege etatar utgjer den regionale statsforvaltninga. Næringslivet møter dei fleste av desse i ulike samanhengar. Det kan vere vanskeleg å få oversyn over kven som gjer kva, og staten står diverre ikkje alltid fram som godt samordna. Dette ønskjer vi no å forbetre. Det er òg eit mål å utvikle betre forståing for dei rammevilkåra som påverkar begge partar. For oss som statlege leiarar er det viktig å peike på kva som er mogleg innanfor det handlingsrommet vi har, utan å skape urealistiske forventningar til kva vi kan løyse.

Eit døme er korleis skatteetaten best mogleg legg til rette for at utanlandsk arbeidskraft på ein enkel måte kan ordne seg naudsynt skattekort eller andre papir, utan å måtte reise til Bergen eller Oslo. Her er dialogen mellom skatteetaten og næringslivet alt i gang

Første steg på vegen er å få synspunkt frå næringslivet på kva område det er størst behov for betre dialog og samarbeid. Kan vi få i gong større satsingar på område som er viktige for begge partar? Næringsbarometeret syner at vi manglar 800 kvalifiserte arbeidstakarar i Sogn og Fjordane. Vi blir stadig meir avhengige av arbeidsinnvandring for å løyse oppgåver både i offentleg og privat sektor. Samstundes er det rom for å betre måten vi legg til rette for og inkluderer både innvandrarar og tilflyttarar i lokalsamfunna våre. Er dette noko vi kan samarbeide om i eit stat-næring-prosjekt? Kvar kan vi kan bli betre på informasjon, rettleiing og opplæring? Kan vi samordne tilskotsordningar og andre verkemiddel på ein betre måte? Er det område der saksbehandlinga kan gjerast meir effektiv? Vi oppmodar næringslivet om å kome med synspunkt!

Opne data skaper verdiar

Av Svein Helge Steinsåker, Publisert torsdag 22. september 2011

I land som USA og Storbritannia har samspelet mellom openheitskultur og teknologiutvikling resultert i omfattande initiativ for å gjere offentlege data tilgjengelege. Slike trendar har ein positiv smitteeffekt, og gode døme og erfaringar frå det store utland har medverka til fleire spennande initiativ også her heime.

Offentlige verksemder sit på store mengder data, og utviklinga innan digital informasjonsteknologi gir oss no nye muligheiter for betre tilgang, deling og gjenbruk. Dette gir store muligheiter for næringsutvikling og verdiskaping. EU-kommisjonen estimerer faktisk at verdipotensialet for vidarebruk av offentlige data i Europa ligg på over 200 milliardar kroner.

For næringslivet bør det difor vere interessant å sjå nærare på korleis ein ved å kople saman ulike datasett kan utvikle nye applikasjonar, produkt  og tenester. Dette er eitt av mange spennande tema vi får høyre meir om på IT-forum sin konferanse i Balestrand neste veke.

Nøkkelen til vellukka vidarebruk av data er å gjere det enklare å finne og laste ned relevante datasett frå offentlig sektor. Det er difor særs oppløftande at Data.norge.no vart lansert som nasjonal datakjeldekatalog denne veka.

Data.norge.no skal på sikt gi ei samla oversikt over offentlige datasett som er tilgjengelige for vidarebruk, slik at  brukaren sjølv kan setje saman eksisterande datasett på nye måtar. Dette er nesten som å handle hos IKEA: Data.norge.no publiserer, medan kunden monterer sjølv.

Offentlige verksemder kan registrere sine eigne datasett i kjeldekatalogen, og Fylkesmannen i Sogn og Fjordane ser fram til å sjekke inn på dette datahotellet. Vi har også søkt om deltaking i eit toårig INTERREG-prosjekt, der vi ønskjer å sjå nærare på korleis vidarebruk av offentlige data kan bidra til innovasjon og samhandling.

Grunnprinsippet for å publisere data er at vi ikkje alltid veit korleis ulike datasett kan kombinerast og nyttast på nye og kreative måtar. Data som isolert sett er av liten interesse, kan få nytt liv i kombinasjon med andre typar data.

Både vegen og reisemålet vert til medan ein går. ”Kvar skal vi gå i dag”, spurte Kristoffer Robin? ”Ingen stader”, svarte Ole Brumm. Og så gjekk dei dit…

Vi treng fleire jobbar for høgt utdanna!

Av Anne Karin Hamre, Publisert onsdag 10. august 2011

Folketalsutviklinga er ei utfordring for Sogn og Fjordane. Ved inngangen til år 2000 låg folketalet på 107 589, ti år etter var vi 107 080 innbyggjarar. Samstundes har landsveksten i same perioden vore på 8,5 prosent. Ein annan urovekkjande trend er alderssamansetjinga. Vi har fleire eldre, og færre i aldersgruppa som får barn enn landssnittet. Dermed dalar talet på barnefødslar i mange av kommunane våre. Klarer vi ikkje auke tilflyttinga, vert dette dramatisk på sikt. Den vesle, positive auken i folketalsutviklinga for fylket samla sett sidan 2007, skuldast i hovudsak innvandring.

Innvandrarane er ein stor ressurs for fylket. Vi har alle ein jobb å gjere med å inkludere dei som kjem til fylket frå andre land, for det syner seg at altfor mange innvandrarar vel å flytte ut av fylket att. Samstundes må vi jobbe for auka tilflytting. Då er interessante jobbar det viktigaste trekkplasteret. Arbeidsplassar for høgt utdanna har vi for få av i fylket. Difor er det positivt at regjeringa har utgreidd korleis kompetansearbeidsplassar og nye statlege arbeidsplassar kan fordelast betre over heile landet.

Siste tiårsbolken har talet på statstilsette i Oslo auka med 17 prosent, medan auken i Sogn og Fjordane har vore skarve ein prosent. Utflyttinga av statlege tilsyn og 800 arbeidsplassar frå Oslo har fått mykje merksemd. Særleg dei negative sidene ved utflyttinga. Det har vore mindre merksemd rundt flyttinga av arbeidsplassar frå distrikta som følgje av regionalisering av ei rekkje statlege etatar, som Statens vegvesen, Skatteetaten og fleire tilsyn.

Det bør ikkje vere sjølvsagt at dei fleste nye statlege arbeidsplassane vert lagde til hovudstaden. Ei større spreiing av desse arbeidsplassane over heile landet, vil gje ein meir variert arbeidsmarknad, auka tilflytting til regionane og bidra til å styrke næringslivet. Det kan opne for å etablere klynger og nyskaping i skjeringspunktet mellom offentlege verksemder, næringsliv og organisasjonsliv, slik vi har sett døme på ved Campus Fosshaugane i Sogndal. I tillegg må det satsast sterkare på breibandsutbygging over heile landet og betre kommunikasjon innan bu- og arbeidsområde.

I debatten rundt tilsynsflyttinga var det hevda at det kunne bli vanskeleg å få tak i rett kompetanse i distrikta. Erfaringane frå Lotteri- og stiftelsestilsynet i Førde og Difi i Leikanger, syner at desse verksemdene rekrutterer godt og har bidrege sterkt til å få høgt utdanna folk til å flytte til Sogn og Fjordane.

I høyringsfråsegna vår til NOU 2011:13, Kompetansearbeidsplasser – drivkraft for vekst i hele landet, seier vi at det bør lagast ein nasjonal strategi som definerer vurderingar og omsyn som skal liggje til grunn for lokalisering av nye statlege arbeidsplassar. Og at denne strategien må setjast ut i livet – ikkje berre hentast fram i festtalane.

Fornyingsarbeid som verkar

Av Anne Karin Hamre, Publisert tysdag 5. juli 2011

Programstyret for fornying av offentleg sektor og IKT har nyleg tildelt 5,8 mill kroner til 13 kommunale fornyingsprosjekt. Mellom prosjekta er digitalt planregister for Nordfjord-kommunane, politikarportal for 11 kommunar i Sunnfjord og Ytre Sogn og eit prosjekt om etter- og vidareutdanning av lærarar i vaksenopplæringa for alle kommunane i fylket, som Flora kommune skal koordinere.

I programstyremøta brukar vi å få presentasjonar av prosjekt som har fått midlar tidlegare. Denne gongen hadde vi besøk av Arne Kringlen, som er prosjektleiar for interkommunalt plansamarbeid i Sunnfjord. Kommunane Jølster, Førde, Gaular, Naustdal og Flora er i praksis eit felles bu- og arbeidsområde, og det er fornuftig å tenkje planlegging på tvers av kommunegrensene. Vi reknar med at andre kommunar er interesserte i å høyre meir om dette prosjektet, og kjem difor til å leggje opp til formidling frå planprosjektet på samlingar for kommunane.

Fylkesmannen har sidan 2004 sett av skjønsmidlar til fornyingsprosjekt i kommunane. I 2006 etablerte fylkeskommunen Fornying av offentleg sektor og IKT som eitt av fem regionale utviklingsprogram. Fylkesmannen og fylkeskommunen vart samde om å slå saman dette programmet med vårt fornyingsarbeid. Vi samarbeidde om ein programplan, og fekk oppnemnt eit programstyre med representantar for KS, fylkeskommunen og Fylkesmannen. Dette er eitt av fleire døme på eit godt samarbeid mellom Fylkesmannen og fylkeskommunen i vårt fylke.

Sidan 2006 er det kvart år sett av mellom 2,5 og 3 mill kroner frå det regionale utviklingsprogrammet og 5-7 mill kroner av skjønsmidlane til kommunalt fornyingsarbeid. Til saman er det løyvd 51 mill kroner til 117 prosjekt, dei fleste er interkommunale samarbeidsprosjekt. Legg vi til at vi stiller krav om 50 prosent eigeninnsats, er det nytta meir enn 100 mill kroner til arbeid med omstilling og fornying i kommunane dei siste fem åra.

Arbeidet med å forbetre kommunale nettstader er eit godt døme på at fornyingsmidlane har ein effekt. Då Norge.no (seinare DIFI) starta med kvalitetsvurderingar av offentlege nettstader, kom ikkje kommunane i Sogn og Fjordane særleg godt ut. Vurderinga legg vekt på tilgjenge, brukartilpassing og innhald. Då fornyingsarbeidet starta i dei åtte kommunane i Sunnfjord og Ytre Sogn i 2008, hadde dei til saman 17 stjerner i DIFI si kvalitetsvurdering. Ved prosjektslutt i 2010 hadde dei oppnådd til saman 39 stjerner. Alle kommunane i fylket har jobba med nettstadene sine. I 2008 hadde kommunane våre i snitt 41 prosent av total poengsum. I 2010 var dei oppe i 73 prosent, og berre Akershus hadde betre resultat enn Sogn og Fjordane. Godt jobba!

Ny fylkesmann

Av Anne Karin Hamre, Publisert torsdag 16. juni 2011

I dag tek eg til som fylkesmann i Sogn og Fjordane. Eg er glad for den store tilliten eg har fått, men samstundes svært klar over kor krevjande denne jobben er. Det er få avgjerder eg har nytta så lang tid på i livet mitt som avgjerda om å søkje denne leiarstillinga. Når eg no sit her på fylkesmannskontoret eg har overteke etter Oddvar Flæte, er eg glad for å ha jobba nært saman med ein framifrå leiar som han i 13 år. Oddvar har eg lært mykje av. Eg er og så heldig å ha med meg 120 dyktige medarbeidarar. Som ein annan avtroppande fylkesmann, Kåre Gjønnes, sa i talen sin på fylkesmannsmøtet førre veke: – Utan medarbeidarane sine er ein fylkesmann ingenting!

Difor brukar vi å seie at vi er 120 fylkesmenn her i embetet. I det ligg ei forventning om at ein medarbeidar hjå Fylkesmannen ser heilskapen, og ikkje berre sitt eige fagfelt. Fylkesmannen har ansvar for ei rekkje sektoroppgåver innan landbruk, miljøvern, helse, sosial, beredskap og utdanning. Vi får oppdrag frå og rapporterer til 12 ulike departement og ei rekkje direktorat og tilsyn. Samstundes har vi eit viktig ansvar for å samordne staten si samla verksemd i fylket, og eg meiner det er fornuftig å samle mange sektorområde under ein hatt.

Det er mange viktige oppgåver å ta fatt på framover. Her vil eg nemne nokre:

  • Vi har starta eit arbeid der vi ser på korleis vi kan få meir læring ut av samhandlinga med kommunane. Tilsyn er eitt av verkemidla for å sikre kvaliteten på kommunale tenester. Men kontroll åleine treng ikkje gje det beste resultatet. Eg er forundra over dei som meiner Fylkesmannen bør bli ein rein tilsyns- og kontrollinstans. Vi har mange verkemiddel i verktøykassa – rettleiing, rådgjeving, opplæring og læringsnettverk som i rett kombinasjon med tilsyn kan gje betre resultat. For å sitere direktør Ellen Hambro i Klima- og forureiningsdirektoratet; målet må vere å hjelpe kommunar og verksemder med å halde buksa oppe. Ikkje ta dei med buksa nede.
  • Samhandlingsreforma har som mål at folk skal få betre helsetenester der dei bur. Kommunane får meir ansvar for både førebygging, og helsetenester til dømes for dei som har kroniske lidingar. Reforma inneber meir samhandling og avtalar mellom kommunar og mellom kommunar og helseføretak, og her vil Fylkesmannen prøve å bidra til gode prosessar.
  • Vi skal jobbe for å halde posisjonen vår som IKT-fylket. Det er kanskje ikkje så mange som veit at Fylkesmannen i Sogn og Fjordane har ei IKT-utviklingseining med 10-12 medarbeidarar som jobbar med nasjonale oppdrag. Nett i dag har vi møte med Fornyingsdepartementet for å drøfte satsingar framover.

Og sist, men ikkje minst, er eg oppteken av å få ein dugande assisterande fylkesmann på plass. Stillingsutlysinga er like om hjørnet, og her håpar eg at vi får mange gode søkjarar til ein spennande og viktig jobb!

På godfot med innbyggjarane og plageånd for staten

Av Anne Karin Hamre, Publisert torsdag 9. desember 2010

Assisterande fylkesmann Anne Karin Hamre er gjestebloggar på beta.noreg.no, som er bloggen for innspel til nytt norge.no.

Bloggen kan du lese her.

Portalsykja

Av Anne Karin Hamre, Publisert fredag 1. oktober 2010

På same måte som det finst eit nasjonalt kompetansesenter for mangt og mykje, har vi fått ein jungel av offenlege portalar og nettstader. Bakgrunnen er nok eit oppriktig ønske om å gjere offentleg informasjon enklare tilgjengeleg for folk, men eg er ikkje sikker på om ressursbruk og resultat står i stil med intensjonane.

Siste skot på stamma er www.evalueringsportalen.no. Det er Senter for statlig økonomistyring (SSØ) som skal opprette denne tenesta før nyttår. Fylkesmennene har saman med andre statlege verksemder fått brev frå SSØ med pålegg om å grave djupt i arkiva våre etter evalueringsrapportar. Alle evalueringar vi har bestilt sidan 2005, og dei viktigaste sidan 1994. For kvar rapport skal det registrerast opplysningar i eit skjema som inneheld 18 punkt, inkludert ei oppsummering av rapporten. Sidan våre evalueringar kan vere arkiverte under andre overskrifter enn ”evaluering”, inneber dette at mange fagfolk med lang fartstid i organisasjonen må i sving med å leite fram rapportar i tillegg til arkivpersonalet. Dette oppdraget kjem i tillegg til eit utal rapporteringskrav og spørjegranskingar frå sentrale statlege institusjonar.

Samstundes strevar vi med å få nok ressursar til kjerneoppgåvene våre, som mellom anna  handlar om rettstryggleiken til folk. Som tilsyn i barnevernet, klagesaker innan skule, helse og sosial og fri rettshjelpssaker. Og vi strevar med balansen mellom løpande saksbehandling og nok tid til å gjennomføre den rettleiinga og opplæringa som kommunane etterspør i plansaker, kommunalrett og økonomiforvaltning.

Eg trur evalueringsportalen og liknande tenester som baserer seg på at mange verksemder skal levere innhald, får store utfordringar med å skape eit komplett oversyn og å halde tenesta levande. Svært mange av dei rapportane evalueringsportalen etterspør, er nok alt publiserte på nettet. Skal det offentlege klare å balansere informasjonsoppgåvene med andre viktige oppgåver, må det gjerast ein stor jobb med felles spelereglar slik at informasjon kan utvekslast på tvers av ulike nettstader. På teknisk språk heiter dette interoperabilitet, som er eitt av prinsippa for ny IKT-arkitektur i staten.

Det er Direktoratet for forvaltning og IKT (Difi)   som skal få oss til å jobbe etter desse prinsippa. Difi administrerer forresten ikkje mindre enn tre nettstader for offentlege innkjøp; Doffin.no, Anskaffelser.no, og Ehandel.no. Ikkje enkelt for innkjøparar som frå før har eit komplisert regelverk å orientere seg i, å halde seg oppdatert. Kanskje Difi kan starte med å rydde i eige hus?