Som midlertidig austaføring må eg stole på lokale media sine nettsider, pluss det vesle som kjem i riksmedia, for å følgje med i kva som skjer i Sogn og Fjordane. Sjukehusdebatten dominerer, og det er ikkje berre lekkert. Hovudfokus er striden og usemja, ikkje innhaldet i det komande helsetilbodet. Det er eigentleg ganske trist, og i desse dagar skal vi vere glade for at riksmedia ikkje bryr seg så mykje om kva som skjer der vest.  

Noko som ikkje viser att i nettmedia er landbruksdebatten. Unntaket er forslaget om å gje pinnekjøt eit beskytta norsk merke, nett som fransk champagne. Merkeleg nok er delar av kjøtbransjen ikkje interessert i dette. Dei er redde for at uekte varer ikkje lenger kan seljast som norsk pinnekjøt. Men det er nettopp skilnaden mellom ekte og uekte varer som er poenget. Det skal vere skilnad på champagne og anna musserande vin, mellom ekte italiensk raudvin og druesaft blanda med heimebrent, og mellom pinnekjøt og ”salta og tørka lammesider”.

Fredag 5. mars deltok eg på eit stort landbrukspolitisk møte i Bergen, med landbruks- og matministeren i front og over 100 deltakarar. Tema: Innhaldet i den nye stortingsmeldinga om landbruket. Signala statsråden fekk med seg, var unisone på eit punkt. ”Vi må få ei stortingsmelding med klare målsetjingar, og som ikkje sprikjer for mykje.” Men innhaldet var det naturlegvis meir usemje om. Det er stor skilnad i driftsforhold og råd frå småbrukaren i Oppstryn til bonden på Jæren, frå ei fjellbygd til ”eit lite stykke Danmark” som han sjølv formulerte det. Skal hovudfokus for landbrukspolitikken vere matproduksjon åleine, eller matproduksjon i kombinasjon med landskap, reiseliv, opplevingar og busetnad? Svaret på dette vil vere avgjerande for mange.

Det mest positive med møtet var den felles forståinga av at landbrukspolitikk som anna politikk handlar om å velje, og det å ikkje gjere konkrete val, kan vere verste valet. Vi treng ei avklaring sa ein bonde frå Vik. ”Viss de ikkje ønskjer at eg skal halde fram med 10 kyr og 30 sauer, så vil eg gjerne vite det slik at eg kan finne på noko anna.”

Ministeren gav ikkje noko svar, han kom for å lytte. Men han var tydeleg på at svaret ikkje berre kan bli å auke den økonomiske ramma. Det handlar også om å prioritere innanfor ramma.

Mat og helse, to grunnleggande vilkår for eit velorganisert samfunn. Svært ulikt, men kanskje likevel med nokre felles problemstillingar?

Køyr debatt – om innhaldet!

Twitter Facebook

Spesialisthelsetenesta i fylket er i ei hengemyr med omsyn til utvikling og styring. Det er ikkje noko nytt, men av omsyn til befolkninga  bør det ikkje få halde fram.

Vi er den friskaste befolkninga i landet. Likevel brukar vi mest sjukehustenester av alle – med tilhøyrande kostnadsnivå og budsjettunderskot. Vi har den beste luftambulansetenesta i verda med to ambulansehelikopter i eige fylke og tre helikopter tilgjengeleg like utanfor fylkesgrensa. Vi har ei statsrådverna fødestove i Lærdal med full gynekologberedskap, sjølv om fødestova berre skal ta i mot forventa normalfødslar og i oktober berre hadde éin fødsel. Vi går i fakkeltog som ingen andre for å halde på akuttberedskapen alle stadar, sjølv om stadig fleire av dei verkeleg akutte og alvorleg sjuke vert transportert direkte til Sentralsjukehuset eller Haukeland. Likevel klarer enkelte å skape eit tilnærma katastrofebilete av akuttberedskapen i fylket dersom noko vert endra.

Les resten av dette innlegget »

Twitter Facebook

…seier vi ofte. Kva meiner vi med det? Eg trur vi alle veit at kjem vi ut, så ”lettar trykket” mentalt så vel som fysisk. Det er vitskapleg bevist at vi har ein medfødd eigenskap som gjer at vi kan kjenne at NATUR er godt for oss.

Framfor Pc-en sit eg og sorterer og presterer. Møteinnkalling til onsdagen må korrigerast, kva sa eg eigentlig til han journalisten?… Samstundes skal eg skrive korrekt, eg prøver å hugse kvar eg har bilnøklane og om eg har hugsa å slå av kaffitraktaren. Eg sit og sit, prøver å bli ferdig slik at eg kan rekke ein treningstur før det blir mørkt og før eg skal på eit eller anna kveldsmøte.

Les resten av dette innlegget »

Twitter Facebook

Kommunen har ansvar for mellom anna pleie- og omsorgstenester. Kommunen pliktar å organisere og dimensjonere helsetenesta slik at alle som treng slike tenester får det.

Staten har gjennom mange år vore ein pådrivar for bygging av omsorgsbustader. Kommunane har no i stor grad organisert tenestetilbodet sitt slik at pasientar som treng omsorg og pleie, kan få det i ein omsorgsbustad.

Men kva om pasienten ikkje ønskjer å bu i omsorgsbustad?

Les resten av dette innlegget »

Twitter Facebook

Spesialisthelsetenesta i Noreg synest å vere utan økonomisk styring. Rapportar om store og helst aukande underskot er ei årviss melding frå helseføretak i ulike delar av landet. Helse Førde er ikkje noko unnatak. Dette skjer trass i at veksten i sjukehusbudsjetta gjennom fleire år har vore rekordstor. Det offentlege ordskiftet kan gje inntrykk av at spesialisthelsetenesta er under nedbygging, men slik er det ikkje. Spesialisthelsetenesta endrar seg og nye tilbod som tidlegare ikkje fanst, kjem til. Viss noko skal kritiserast, bør det vere at helsetenesta i for stor grad opprettheld  eksisterande tilbod og strukturar, framfor å styrkje tilbodet til grupper som eldre, psykisk sjuke og pasientar med rusproblem.    

Les resten av dette innlegget »

Twitter Facebook

Vi brukar meir pengar på helsetenesta enn dei aller fleste landa i verda, og vi har ei god helseteneste. Men vi veit lite om kor god ho er, og det er eit faktum at vi får mindre ut av pengane enn mange andre land det er naturleg å samanlikne seg med. I det offentlege ordskiftet er det og stor misnøye med viktige delar av tenesta.

Det er ei stor utfordring for helsetenesta og samfunnet å handtere stadig aukande forventningar, forventningar som ikkje fullt ut kan innfriast for alle, samstundes som udiskutable svakheiter vi finn i helsetenesta i dag vert utbetra.

Les resten av dette innlegget »

Twitter Facebook