Ta i bruk ungdommen!

Av Jørn Stenehjem, Publisert måndag 17. august 2015

I desse dagar er det mange nyhendesaker om mangel på læreplassar for ungdom. Dette gjeld både i fylket vårt og landet elles. I Sogn og Fjordane har vi dessutan utfordringar med at for få unge vel å etablere seg her i fylket. Derfor er det å kunne tilby arbeidserfaring viktig.

Fylkesmannen i Sogn og Fjordane har i mange år teke inn lærlingar innan IKT-faget. Å ta inn ein ungdom krev litt av oss, men samstundes gir det mykje tilbake. Ungdomane kjem inn i organisasjonen med nye idear, eit anna brukarperspektiv og er som regel eit friskt pust både fagleg og sosialt.  Dette har vi gode erfaringar med. Vegen vidare etter læretida hjå oss har vore ulik frå person til person. Fleire har studert vidare, nokre har fått jobb lokalt og andre har freista tilværet med jobb i storbyen. Felles for alle er at dei etter å ha gjennomført læretida hjå oss, reiser ut i verda og kan vere med på å bygge eit positivt omdømme av ein arbeidsplass som har meir spennande arbeidsoppgåver enn det mange trur. Dette er viktig for oss når vi seinare skal rekruttere fagfolk innafor IKT.

Ein IKT-student sit framfor dei to skjermane og jobbar.

Foto Magne-Bjarte Hatlem, Fylkesmannen i Sogn og Fjordane

Sommarjobbtilbodet DifiCamp i Leikanger har fått mykje merksemd og er eit døme på at det å satse på litt eldre ungdom kan vere ei god investering med tanke på omdømmebygging og rekruttering.

Hjå Fylkesmannen har to IKT-studentar nett avslutta sommarjobben sin. Vi gjekk mange rundar med oss sjølve før vi engasjerte ungdomane. Vi frykta at det ville ta mykje kapasitet hjå eigne tilsette. Vi var bekymra for ungdommane sitt kompetansenivå, og vi frykta at ferieavvikling ville gjere at studentane fekk for dårleg oppfølging. All frykt var ugrunna! Studentane våre var begge sogningar, men kjente ikkje kvarande frå før. Begge hadde ein bachelorgrad innan IT og er i gang med master-studium. Studentane fekk eit eige prosjekt å jobbe med. Dei måtte samarbeide om prosjektet og sjølve fordele oppgåvene. Ungdomane har levert langt over det vi hadde forventa. Fylkesmannen sit igjen med mange positive erfaringar:

  • Ungdomane har utvikla seg sjølve,  men og bidrege til auka kompetanse hjå våre eigne fagfolk
  • Ungdomane har utvikla ei IT-løysing som skal vidareutviklast av fagfolka våre i samarbeid med Kulturdepartementet.
  • Ungdomane er blitt kjende med interessante IT-arbeidsplassar i sitt heimeområde
  • Ungdomane reiser tilbake til studiemiljøet og er forhåpentlegvis med på å bygge eit godt omdømme av Fylkesmannen og IT-miljøet i Sogn
  • Vi har lært at dette er noko vi skal gjere meir av

Oppmodinga herifrå er klar : Ta i bruk ungdomen!

Vi treng fleire jobbar for høgt utdanna!

Av Anne Karin Hamre, Publisert onsdag 10. august 2011

Folketalsutviklinga er ei utfordring for Sogn og Fjordane. Ved inngangen til år 2000 låg folketalet på 107 589, ti år etter var vi 107 080 innbyggjarar. Samstundes har landsveksten i same perioden vore på 8,5 prosent. Ein annan urovekkjande trend er alderssamansetjinga. Vi har fleire eldre, og færre i aldersgruppa som får barn enn landssnittet. Dermed dalar talet på barnefødslar i mange av kommunane våre. Klarer vi ikkje auke tilflyttinga, vert dette dramatisk på sikt. Den vesle, positive auken i folketalsutviklinga for fylket samla sett sidan 2007, skuldast i hovudsak innvandring.

Innvandrarane er ein stor ressurs for fylket. Vi har alle ein jobb å gjere med å inkludere dei som kjem til fylket frå andre land, for det syner seg at altfor mange innvandrarar vel å flytte ut av fylket att. Samstundes må vi jobbe for auka tilflytting. Då er interessante jobbar det viktigaste trekkplasteret. Arbeidsplassar for høgt utdanna har vi for få av i fylket. Difor er det positivt at regjeringa har utgreidd korleis kompetansearbeidsplassar og nye statlege arbeidsplassar kan fordelast betre over heile landet.

Siste tiårsbolken har talet på statstilsette i Oslo auka med 17 prosent, medan auken i Sogn og Fjordane har vore skarve ein prosent. Utflyttinga av statlege tilsyn og 800 arbeidsplassar frå Oslo har fått mykje merksemd. Særleg dei negative sidene ved utflyttinga. Det har vore mindre merksemd rundt flyttinga av arbeidsplassar frå distrikta som følgje av regionalisering av ei rekkje statlege etatar, som Statens vegvesen, Skatteetaten og fleire tilsyn.

Det bør ikkje vere sjølvsagt at dei fleste nye statlege arbeidsplassane vert lagde til hovudstaden. Ei større spreiing av desse arbeidsplassane over heile landet, vil gje ein meir variert arbeidsmarknad, auka tilflytting til regionane og bidra til å styrke næringslivet. Det kan opne for å etablere klynger og nyskaping i skjeringspunktet mellom offentlege verksemder, næringsliv og organisasjonsliv, slik vi har sett døme på ved Campus Fosshaugane i Sogndal. I tillegg må det satsast sterkare på breibandsutbygging over heile landet og betre kommunikasjon innan bu- og arbeidsområde.

I debatten rundt tilsynsflyttinga var det hevda at det kunne bli vanskeleg å få tak i rett kompetanse i distrikta. Erfaringane frå Lotteri- og stiftelsestilsynet i Førde og Difi i Leikanger, syner at desse verksemdene rekrutterer godt og har bidrege sterkt til å få høgt utdanna folk til å flytte til Sogn og Fjordane.

I høyringsfråsegna vår til NOU 2011:13, Kompetansearbeidsplasser – drivkraft for vekst i hele landet, seier vi at det bør lagast ein nasjonal strategi som definerer vurderingar og omsyn som skal liggje til grunn for lokalisering av nye statlege arbeidsplassar. Og at denne strategien må setjast ut i livet – ikkje berre hentast fram i festtalane.

Oslo suger

Av Christian Rekkedal, Publisert måndag 8. februar 2010

Eg hospiterer for tida i den sentrale forvaltinga i hovudstaden og kan etter berre to veker på eit vis stadfeste mange sin fordommar om at Oslo suger. Eller syg som det heiter på nynorsk. Hovudstaden har ei imponerande tiltrekningskraft på folk, bedrifter og kapital frå heile landet! Eg møter enkelte som bruker halvannan time til jobb kvar veg, kvar dag, og som gjer det frivillig. Dyktige folk som kunne ha fått seg arbeid med mindre pendleavstand, men som likevel brukar 3 -4 timar av døgnet på veg til og frå arbeid. Eg undrast kvifor?

”Det er liksom her i byen det skjer”. Den store arbeidsmarknaden, jobbvariasjon, karrieremuligheiter, spennande oppgåver, kort sagt å vere i og ein del av det store sentrum.

Dette er gode svar og samtidig illustrerer det utfordringa i vår evige debatt om folketalsutviklinga i fjordfylket.

Sist veke var eg på Fylkesmannen sin stand på Framtidsfylket si karrieremesse i Oslo. Her presenterte 37 bedrifter og organisasjonar seg for 180 unge som har eller kan tenkje seg ei tilknyting til Sogn og Fjordane. Dette er både langsiktig profilering av kva jobbmuligheiter som finst i fylket, og kortsiktig rekruttering for dei som er på jakt etter folk akkurat no. Aller best fungerer det på stand når dette kan kombinerast.

Eg møtte mange unge med interesse for det som skjer i (heim)fylket, nokre på klar jakt etter jobb, andre for å sondere terrenget til ”kanskje seinare”, nokre studentar som lurte på kva fagkombinasjonar som er etterspurd her vest, og nokre heilt framande og nysgjerrige som knapt nok kjenner til fylket. Det som overraska mange, meg sjølv inkludert, er den variasjonen og til dels tyngda som finst i arbeidsmarknaden i fylket vårt. Eit av våre reklamebanner har tittelen ”Landbruk – meir enn berre Dagros”. Byt ut Landbruk med Sogn og Fjordane. Her var mellom anna teknologiske bedrifter, bank og finans, reiseliv, media, grunderar, forsking, trainee-program, og sjølvsagt offentleg tenester og forvalting.

Karrieremessa illustrerte at Framtidsfylket er noko meir enn eit slagord og ein logo. Så kanskje kan vi oppleve at også Sogn og Fjordane syg og lokkar, om ikkje anna enn ved hjelp av ein sval austavind av folk med heimlengt og/eller ønske om nye utfordringar.

Frå ord til handling

Av Jorunn Felde, Publisert fredag 11. desember 2009

I fleire av organisasjonane eg har arbeidd har vi snakka mykje om at vi må ”gå frå ord til handling”. Mange organisasjonar har store flotte dokument med tankar og vyer for korleis vi som tilsette skal vere og kva som skal skje i organisasjonen, men så er det ikkje alltid slik at vi klarar å leve opp til det vi har sagt at vi skal gjere. Det er lett å skyve ansvaret og seie at ”nei, dette har ikkje eg noko med, gå til leiaren min – ho har ansvaret”. For å klare å gå frå ord til handling må alle, både leiarar og medarbeidarar, vere villige til lære og gjere endringar i handlingsmønsteret sitt.

Ei endring eg vil fokusere på i 2010, er leiarskap og medarbeidarskap. Som leiar er eg medarbeidar med nokre ekstra roller.  Eg har stor tru på at dersom vi alle –  både medarbeidarar og leiarar – i fellesskap er ansvarlege for resultata, ja, så vil vi også prestere betre. Vi vil og vekse dersom vi i endå større grad bestemmer oss for å lære av kvarandre og deler endå meir av den kompetansen kvar og ein av oss har. Det andre eg vil gjere noko med, er å leie dei eg jobbar saman med til sjølv å finne løysingar på problemstillingar. Det gjev stor meistringsfølelse og mykje motivasjon å ta tak i utfordringar når vi ikkje kan skyve på ansvaret. Kva har du sett deg som mål i 2010?

Verdiskaping også i offentleg sektor

Av Oddvar Flæte, Publisert onsdag 18. november 2009

Vi har mange og spennande arbeidsplassar i fylket.  Framtidsfylket har samla det i 9 ulike næringsklynger. Ei av desse kallar dei offentlege tenester, forsking og utvikling. Dei lokaliserer den til Leikanger/Sogndal. Medan Leikanger har mange av dei offentlege tenestene, er  utdannings- og forskingsmiljøet saman på Campus Fosshaugane i Sogndal med mange kunnskaps- og kompetansebaserte stillingar. Høgskulen i Sogn og Fjordane og Vestlandsforsking jobbar med forskings- og utviklingsprosjekt som er forankra både internasjonalt, nasjonalt og regionalt.

Les resten av dette innlegget »

Tid for å markere kvinner

Av Oddvar Flæte, Publisert sundag 18. oktober 2009

Vi er fleire kvinner enn menn i embetet. Våre 61 kvinner er ressurssterke og representerer både  breidde og spisskompetanse. I debattar blir det stundom etterlyst kor ein finn arbeidsplassar for dei med høgare utdanning i fylket.

Vi har kvinner med doktorgrad, juristar, embetseksamen innan natur- og samfunnsvitenskap, sivilagronomar, mastergradar i økonomi og naturvitenskap, fysiopterapeut, sjukepleiar, jordmor, sosionomar, handel- og kontorfag, høgskulekandidatar, datahøgskule, vidaregåande, førskulelærarar, jordskiftekandidatar og ei rad med master i ulike fag.

Kort sagt: Vi har ei allsidig og spennande gruppe kvinner som i høg grad er både skrive- og taleføre. Vi kjenner oss ikkje att i sytet om at det ikkje er kompetansearbeidsplassar for kvinner. Den kommande veka vil vi kvar dag leggje ut ein blogg frå kvinner i ulike avdelingar for å synleggjere ein kompetanse som blir etterlyst.

Og om det skulle vere tvil: Vi har svært tilfredsstillande tilgang på søkjarar